Singleschaamte. Wat is dat voor onzin?

singleschaamte

Dit woord kende ik nog niet. Singleschaamte. Je schamen omdat je single bent. De irritante vragen ken ik echter wel. “Waarom ben jij nog single? Je bent zo leuk”. Jahaaaa. Hou eens op! Als je single bent, wordt je bijna een probleem of depressie opgelegd. Door anderen. “Wanneer ga jij eens aan de man?” “Wil je geen kinderen?”. Wat denken mensen serieus wat je hier voor antwoord op gaat geven? Ik kan moeilijk zomaar de perfecte man voor mij tevoorschijn toveren. Ik roep altijd in het rond dat ze het vanzelf te weten zullen komen wanneer ik wél een vriend heb. En tot die tijd hoeven ze me die vragen niet te stellen. Ik vraag toch ook niet waarom jij nog in een relatie zit (die 9 van de 10 keer niet veel soeps is).

Herkenbaar voor je? I got your back. Misschien schaam jij je stiekem wel voor het feit dat je single bent. In Amerika hebben ze zelfs coaches die je van je singleschaamte afhelpen en in Nederland komen er ook opeens allerlei liefdescoaches voor dit probleem bij. Wow. Te erg toch? Newsflash: het is 2020. Schaam je vooral niet! Vervelend kan het wel zijn. Door mensen die je steeds vervelende vragen stellen. En de maatschappij is ook wel een beetje ingesteld op relaties. Kijk eens naar boodschappen, huizen, belastingvoordelen, vakanties. Allemaal goedkoper wanneer je met zijn tweeën bent. Ik stoor me er zelf regelmatig aan. Er komen wel steeds meer eenpersoonshuishoudens en singles bij, dus dat is een mooie trend. Hopelijk gaat de maatschappij er dan ook een beetje in mee. Dan hebben we nog alle films. Van jongs af aan zijn we opgegroeid met het ze-leven-nog-lang-en-gelukkig-principe. Veel singles kunnen echt een druk voelen door al deze zaken. En dat is niet ok.

Je bent pas geslaagd als je een relatie hebt

Terug naar het single zijn. Tuurlijk lijkt het me leuk een geweldige relatie te hebben met een knappe, leuke man. Leuke dates ook super gezellig. Maar ik hou ook erg van alleen zijn. Ik heb regelmatig me-time nodig. En meestal voel ik me hartstikke goed, vermaak ik me prima, lekker Netflixen, alles doen en laten wat je maar kunt in je eigen huis. En dan af en toe begin ik mezelf af te vragen: shit. Ik moet toch echt ook wel een relatie. Want ja, vrienden, familie, zelfs de hele maatschappij verwacht dat van je. Samenwonen lijkt het summum van je leven. Iets waar je naar moet streven en dan ben je pas geslaagd als mens. Kijk ook eens naar celebrity’s. Wat voor commotie er soms is rondom de mensen die al langere tijd single zijn. Hoe dan? Het slaat eigenlijk helemaal nergens op als je er zo over nadenkt.

Zonder relatie hoor je er niet bij

Ik weet zelf niet eens of ik wel wil samenwonen ooit, omdat ik zo erg hou van mijn eigen ruimte en eigen tijd. (Oke, enige optie is echt een groot huis met genoeg eigen ruimte. Het liefst een hele verdieping voor mezelf). En als je dit uitspreekt wordt je voor gek verklaard. De blikken, de reacties. Het gevoel dat er iets mis is met je. Je krijgt het gevoel dat je moet veranderen of maar genoegen nemen met een medium-relatie. Alleen maar om er dan wel bij te horen. Dat zit totaal niet in mijn aard en ik trek me meestal niet zoveel aan van andermans mening op dit vlak. Maar misschien jij wel en dat is zonde.

Misschien heb jij het gevoel dat je iets zou moeten bereiken (een relatie), wat heel moeilijk te controleren valt. Je kunt moeilijk met je vingers knippen en roepen: “Zo! Doe mij nu maar een relatie met mijn prins op het witte paard”. Ik geloof zeker dat iedereen diep van binnen een relatie zou willen met iemand die hij/zij helemaal geweldig vindt. En dat mag je ook best uiten of toegeven. Dat is helemaal niet wanhopig. Wat wel wanhopig is, is al die mensen die een relatie aan gaan of al in een relatie zitten waar ze eigenlijk niet blij mee zijn. De mensen die een relatie niet verbreken uit gemak of omdat ze anders in een veel kleiner huis moeten wonen. Dit zijn trouwens vaak ook de mensen die jou die vragen stellen over je jouw liefdesleven.

Chillax

Dus lekker single ding: schaam je niet. Geniet ervan! Ga lekker daten (doe een keer mee met een SizzL event! Het is echt super gezellig), laat het allemaal een beetje gebeuren en je blijft heus niet je hele leven vrijgezel. En al blijf je dat wel.. Je kunt het niet controleren. Dan kan je maar beter blij zijn met jezelf, toch? En je leven zo inrichten dat je er blij van wordt. Ik date gewoon af en toe gezellig en kijk vanzelf wel wie er een een keertje blijft plakken. Het komt zoals het komt, het gaat zoals het gaat. En zeg vooral tegen de mensen die je die vragen stellen, dat die vragen vervelend zijn en of ze die niet meer kunnen stellen. Dan heb je daar in ieder geval geen last meer van.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *